Özlemime Kavuşmama Bir Adım Var
Paylaş
 

 Ben  27 yaşında  evli bir bayanım. Evliliğimizin ilk yıllarında her çiftte olduğu gibi çok güzel beraberlik geçirdik.

azospermiEvliliğimizin üstünden 2 sene geçtikten sonra en büyük eksikliğimiz olan çocuk fikrini düşünmeye başladık. Her yeni çiftlerde olduğu gibi ilk senelerimizde biraz biz bize kalmak için çeşitli yöntemlerle korunuyorduk. Artık  korunmayı bırakıp  çocuk yapmaya karar verdik. Yaklaşık 1 sene kadar denedik. Ama  olumlu sonuç alamadık. Yaşımızın daha erken olduğu düşünerek moral bozmamaya karar vermiştik.2-3 ay daha denedikten sonra etraftaki büyüklerin baskısı ile yardım almaya karar vererek kadın doğum doktoruna gittik.Doktorumuz kontrol ettikten sonra benden ve eşimden belli başlı tahliller istedi.Eşime yapılan spermiogram tahlilinde azospermi denen durum ortaya çıktı. Azospermi spermin olmaması demekmiş.Bu konuda çok fazla araştırma yaptık, gece gündüz internetten bilgilenmeye çalıştık.Anladık ki doğal yollardan hiçbir şekilde bebek sahibi olamayacaktık, tek çözüm Tüp Bebek.Ardından doktorumuz kendi kliniklerinde ki üroloğa yönlendirdi.Doktorumuz hiç umut kırıcı değildi, biraz da olsa içimiz rahatladı.Çünkü çocuk sahibi olmak istiyorduk, bunun için eşimle birlikte elimizden geleni yapmaya hazırdık.Doğal yada doğal olmayan yollarla bize ait bir parça olacaktı o.Tıp ilerledi sonuçta diye düşündük ve  o gün karar verdik ve tedaviye başladık.

Tüp bebek işleminin uygulanabilmesi için önce eşimden sperm bulunması gerekiyordu.

İki seçenek sunuldu, ya önce eşim ameliyat olacak, sonuç pozitif ise ben de yumurta büyütme tedavisine alınacaktım, ya da adetle birlikte başlayıp ikimizde aynı gün işleme alınabilirmişiz. Biz ikinci şıkkı seçtik.Adetimin 2.günü  kliniğe gittik, yumurta büyütücü ilaçlara başladık.Çok heyecanlıydık, en çok ta eşim.Bu süreç yaklaşık 10 gün sürdü.10.gün çatlatma iğnesi verildi, 2 gün sonra yumurtalarımın toplanacağı söylendi.Önce eşim ameliyat olacak tabi, inşallah sperm çıkarsa da ben işleme alınacakmışım. Allah’ım ne zor bir geceydi, eşim sabaha kadar uyumadı, çok endişeliydi.İşlem günü kliniğe gittiğimizde herkes ne kadar ilgiliydi, sanki bu durum için daha farklı empati mi kuruyorlar bilmiyorum ama Allah hepsinden razı olsun.İçim çok rahattı, çok güvenmiştim bu Tüp bebek merkezine, internetten araştırdığım kadarıyla çok iyi bir merkezmiş.Önce eşim işleme alındı.Tek başıma kaldım, çok korktum, açtım da.Eşim yaklaşık 1 saat sonra işlemi bitip geldi, ama kimse bir şey söylemiyordu, eşim sürekli aynı soruyu soruyordu, ÇIKTI MI? NE OLUR ÇIKTIĞINI SÖYLE. Doktorumuz 10dakika sonra yanımıza geldi ve yüzünde bir gülümseme vardı,hissetmiştim olumsuz bir şey demeyeceğini…doktorumuz işleminizin sonucu pozitif dedi.Şimdi sıra bana gelmişti, hızlıca beni hazırladılar, sürenin geçmemesi gerekiyormuş. 15 yumurtam geldi, nasıl mutluyuz, hemşire hanımlar çok şanslı olduğumuzu söylüyorlar, havalara uçuyoruz. 10 embriyomuz gelişti. 3 gün sonra 1 embriyo transfer edildi.
Bence bir tüp bebek tedavi süresince en zor zaman sonuç için beklenen 12 günlük süreç.O önemli gün geldi çattı, kliniğe gittik, tahlili verdik, çok heyecanlıyız, el eleyiz eşimle, ellerimiz ter içinde. 1 saat bekledik, hemşire hanım gülerek yanımıza koştu ve o muhteşem haberi verdi. HAMİLE’yim. Hayatımız değişti bu haberi almak bile yetti bize.Şuan 28 haftalık hamileyim, cinsiyeti merak ediyorsunuz dimi? İnanın ben de bilmiyorum, bilmekte istemiyorum. Rabbim bunu yaşattı ya bize kız olmuş erkek olmuş ne fark eder.Bir evladımız olacak inşallah.Biz kendimizi dünyanın en şanslı çifti hissediyoruz. Size de tavsiyem suçu kendinizde aramayın.

  Sosyal   Medyada   Paylaşın

Bir yorum bırak